روابط عمومي 2_ رسانه‌هاي اجتماعي و اخلاق حرفه‌اي

"روابط عمومي 2_ رسانه‌هاي اجتماعي و اخلاق حرفه‌اي"(بخش ششم)

اصول اخلاق حرفه‌اي در روابط عمومي

1_ هر يك از شاغلان حرفه روابط عمومي بايد استاندارد حرفه‌اي و مقرارت حاكم بر آن را رعايت كند. هر فرد مسئوليت دارد در هر شرايطي با مشتري، كارفرما، همكاران، رسانه‌ها و عامه صادقانه رفتار كند.


ادامه نوشته

روابط عمومي 2_ رسانه‌هاي اجتماعي و اخلاق حرفه‌اي

"روابط عمومي 2_ رسانه‌هاي اجتماعي و اخلاق حرفه‌اي"(بخش پنجم)

ميثاق حرفه‌اي و روابط عمومي2

ميثاق حرفه‌اي در روابط عمومي2 كه بر رسانه‌هاي اجتماعي متكي است، مي‌تواند بر سه اصل بنيادي استوار شود؛ يكپارچگي ، صلاحيت و رازداري. مقررات حاكم بر اخلاق حرفه‌اي بايد از انجام هر گونه عمل مغاير اعضا حرفه روابط عمومي در ارتباط با رسانه‌هاي اجتماعي جلوگيري كند.

ادامه نوشته

روابط عمومي 2_ رسانه‌هاي اجتماعي و اخلاق حرفه‌اي

"روابط عمومي 2_ رسانه‌هاي اجتماعي و اخلاق حرفه‌اي"(بخش چهارم)

وجدان حرفه‌اي

برخي از محققان و استادان روابط عمومي معتقدند كه كارشناسان اين حرفه بايد به عنوان وجدان بيدار يك سازمان عمل كنند.

ادامه نوشته

روابط عمومي 2_ رسانه‌هاي اجتماعي و اخلاق حرفه‌اي

"روابط عمومي 2_ رسانه‌هاي اجتماعي و اخلاق حرفه‌اي"(بخش سوم)

ترفندهاي جديد

  روابط عمومي 2 در ابعاد ملي _ جهاني و در عين حال محلي اثرگذار است...


ادامه نوشته

روابط عمومي 2_ رسانه‌هاي اجتماعي و اخلاق حرفه‌اي

"روابط عمومي 2_ رسانه‌هاي اجتماعي و اخلاق حرفه‌اي"(بخش دوم)

نقش سنتي و مدرن

نقش‌هاي سنتي روابط عمومي كه اهم آنها شامل اطلاع‌رساني، آموزش عمومي ، تبليغات، انگاره‌سازي و مشاوره هستند همچنان در رسانه‌هاي اجتماعي درخور توجه‌اند.

ادامه نوشته

روابط عمومي 2_ رسانه‌هاي اجتماعي و اخلاق حرفه‌اي

مقاله دكتر حسين افخمي با عنوان  "روابط عمومي 2_ رسانه‌هاي اجتماعي و اخلاق حرفه‌اي"

ارايه شده  در همايش بين المللي روابط عمومي 2(بخش اول)

چكيده

اطلاع رساني و ارتباطات نوين حاصل رشد و توسعه فناوري‌هاي ارتباطات و اطلاعات و ميان‌كنش افراد، جامعه، سازمان‌ها و نهادهاي اجتماعي است.

ادامه نوشته

جهاني شدن در روابط عمومي

جهانی سازی در جامعه اطلاعاتی (بخش پنجم و پايان)

نویسنده : دکتر کاظم معتمد نژاد

برخورد دو دیدگاه برای برگزاری یک اجلاس جهانی سران باید در نظر داشت که در طول سه دهه آخر قرن بیستم، دو طرز فکر متعارض در جریان گردهمایی ها و فعالیت های سازمان ملل متحد با هم برخورد داشتند و به علل مختلف، تنها در چند فرصت خاص، امکان ارتباط با یکدیگر را به دست آوردند.

ادامه نوشته