ميثاق حرفه‌اي و روابط عمومي2

ميثاق حرفه‌اي در روابط عمومي2 كه بر رسانه‌هاي اجتماعي متكي است، مي‌تواند بر سه اصل بنيادي استوار شود؛ يكپارچگي ، صلاحيت و رازداري. مقررات حاكم بر اخلاق حرفه‌اي بايد از انجام هر گونه عمل مغاير اعضا حرفه روابط عمومي در ارتباط با رسانه‌هاي اجتماعي جلوگيري كند.

يكپارچگي: وحدت و يكپارچگي در رويه اجرايي بين اعضا، كليد درمان بسياري از مشكلات موجود در راه رعايت اخلاقي رسانه‌هاي اجتماعي است. بنابراين ضروري است اعضا حرفه در درجه اول صادقانه و با گشودگي تصميمات حرفه‌اي جمعي را در استفاده از رسانه‌هاي اجتماعي بپذيرند. همواره منافع عمومي مورد توجه قرار گيرد. در انتشار اطلاعات بايد دقيق باشند. هرگز نبايد در امر استفاده از رسانه‌هاي اجتماعي بطور آگاهانه مشتريان، كاركنان، كارفرمايان، همكاران حرفه‌اي و عامه را گمراه كنند. رعايت حق مؤلف و مصنف از بديهي‌ترين امور در روابط عمومي و رسانه‌هاي نوين است كه بايد رعايت شود.

صلاحيت: صلاحيت يا شايستگي حرفه‌اي اعضا به آن مفهوم است كه تخصص هر عضو از نقطه‌اي آغاز و به نقطه‌اي ختم مي‌شود و فرد حرفه‌اي بايد نسبت به آن آگاه باشد. پذيرش تعهد انجام خدمت بيش از توانايي حرفه‌اي ، دانش و مهارت از شأن حرفه‌اي اعضا به دور است. ارايه خدمات روابط عمومي در رسانه‌هاي اجتماعي بايد به شيوه‌اي مناسب و مطابق با عمل و اخلاق كسب و كار پذيرفته شده محاسبه شود.

استفاده همكاران حرفه روابط عمومي از رسانه‌هاي اجتماعي بايد در جهت شفاف‌سازي باشد و بايد در آشكار كردن تعارض‌ها بين منافع سازمان و جامعه تلاش كرد. يك عضو حرفه اگر با نوشتن موضوعي در يك وبلاگ به خريد خدمت يا كالايي توصيه مي‌كند هر نوع منفعت مالي حاصل براي او يا موكل وي ممكن است در انجام اين كار داشته باشند را بايد روشن سازد. در اين ارتباط كساني كه به اسم مستعار و به شكل " شبح نويش " مبادرت مي‌كنند به ويژه در مواردي كه تضاد بين منافع عموم و سازمان وجود دارد بايد به مسئوليت‌هاي تخصصي و براي حفظ يكپارچگي حرفه بينديشند.

رازداري: اطلاعاتي كه از مشتريان از طريق رسانه‌هاي اجتماعي منتشر مي‌شود نبايد به منزله يك امتياز ويژه محسوب شود. عضو بايد نسبت به حفظ اطلاعات محرمانه و رازداري مشتري يا كارفرما كوشا باشد.

اطلاعات درون‌ سازماني و محرمانه سفارش دهنده خدمت نبايد بدون اجازه صاحب آن از رسانه‌هاي اجتماعي در معرض عموم قرار گيرد. براي مثال در موارد زير چگونه تصميم‌گيري مي‌شود:

_ نقل از منابع بدون ذكر مرجع مناسب و يا اخذ مجوز.

_ اتصال (لينك) به اطلاعات ديگران در ساير وب سايت‌ها.

_ انتشار اطلاعاتي كه برخلاف جهت منافع عمومي است.

_ آشكار كردن اطلاعات رقيب.

_ آشكارسازي اطلاعات شخصي همكاران در يك وبلاگ شخصي.

_ جمع‌آوري اطلاعات در مورد بازديدكنندگان به وبلاگ شخصي و فروش آن به سازمان‌ها.